Υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν να ζουν κοιτάζοντας τον εαυτό τους μέσα από τα μάτια του άλλου. Όχι μόνο για να δουν αν είναι όμορφοι, επιτυχημένοι ή αρκετά νέοι, αλλά για να αισθανθούν ότι υπάρχουν.
Το «πώς με βλέπει;» γίνεται σιγά σιγά πιο σημαντικό από το «πώς είμαι;» και η ζωή μπορεί να μετατραπεί σε μια αδιάκοπη προσπάθεια να κατασκευάσουμε μια εικόνα που θα αξίζει να αγαπηθεί, να θαυμαστεί και να επιθυμηθεί. Το βλέμμα του άλλου έχει πράγματι τεράστια σημασία για την ψυχική μας συγκρότηση. Ο άνθρωπος δεν γεννιέται με μια ολοκληρωμένη και σταθερή εικόνα του εαυτού του. Χρειάζεται τον άλλον για να αναγνωρίσει τον εαυτό του.