Φαντάσου ότι μπαίνεις σε ένα δωμάτιο και πάνω στο τραπέζι υπάρχει ένας κύκλος. Καθαρός, τέλειος, χωρίς γωνίες. Δίπλα του υπάρχει ένα τετράγωνο κουτί. Κάποιος προσπαθεί να βάλει τον κύκλο μέσα.
Δεν χωράει. Τον γυρίζει. Τον πιέζει. Τον σπρώχνει στις γωνίες. Τίποτα. Κάποια στιγμή παίρνει ένα μαχαίρι. Κόβει ένα κομμάτι από τον κύκλο. Το ξαναδοκιμάζει. Ακόμη δεν χωράει. Κόβει λίγο περισσότερο. Μετά παίρνει ένα άλλο κομμάτι ξύλο και το προσθέτει εκεί που λείπει. Ξαναδοκιμάζει. Τώρα σχεδόν χωράει.
Κοιτάζει το αποτέλεσμα και λέει: «Εντάξει. Το κατάφερα».